28.09.2008
Filed under: Günü-Birlik
Bugün boÅŸa koÅŸtuÄŸumu anlar gibi oldum yine. Saçmalıklarla yaÅŸamımı sürdürüyorum ÅŸu son birkaç aydır. Umutlarım kırılıyor sonra tekrar tutunuyorum ve biraz daha devam ediyorum. Yine bu düÅŸüÅŸlerimden birinde bunu yazıyorum…
Neden bulamıyorum mutlu olacak bir hikaye ? Neden devam ediyorum aÄŸlamaya… Bir oyunun içinde sürükleniyor muyum? Beni oynatan neden beni hergün öldürdüÄŸünü göremiyor? Bu kadar bencil ve sadist olabilir miyim?
Åžimdi hayatımın yine bir yalnızlık ve boÅŸluk gecesinde ne yaptığımı düÅŸünüyorum.GeleceÄŸimin kötü tarafı aynen bu ÅŸekilde devam edecek olduÄŸumu düÅŸünmem ve buna karşı bir ÅŸey yapamıyor olmam. Hala umut mu yoksa acıdan mı hoÅŸlanmak bilmiyorum. Deliriyor muyum? onu da bilmiyorum.Ruh saÄŸlığımı kaybetmeye baÅŸlıyor olmayı düÅŸünmek bile beni korkutuyor. Nereye gittiÄŸini bilmediÄŸim trene biniyorum sürekli. O zamanlar da ne kadar boÅŸ bir insan olduÄŸum geliyor aklıma.
Ä°nsanların herzaman planlarını bozacak iÅŸleri çıkarken. Bir ben her zaman sadık kalıyorum. Bir ben uygunum. Bir ben boÅŸum ve yalnızlığım kesin artık. Sevgililer gününde sevgilisiyle tartışan beni arayabilir. Bir ben oluyorum telefonla arandığında "iÅŸin yok deÄŸil mi?" denen.
Bilmiyorum, anlayamıyorum…
Artık neyim? Ben nasıl biriyim? Onu da unuttum. Nasıl biriydim ya da birisi olabildim mi? Ä°nsan nasıl biri olduÄŸunu, hayata bakış açısını kaybedebilir mi? Ediyor sanırım, edebiliyor. Yeniden bulmalıyım onu, bulmam gerek…
GüneÅŸ doÄŸmadan yatmalıyım, sabahladığım belli olmasın…
Yorum yapın
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">