28.09.2008
Çarşamba Ekim 2008, 04:42
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

 Bugün boşa koştuğumu anlar gibi oldum yine. Saçmalıklarla yaşamımı sürdürüyorum şu son birkaç aydır. Umutlarım kırılıyor sonra tekrar tutunuyorum ve biraz daha devam ediyorum. Yine bu düşüşlerimden birinde bunu yazıyorum…

 Neden bulamıyorum mutlu olacak bir hikaye ? Neden devam ediyorum ağlamaya… Bir oyunun içinde sürükleniyor muyum? Beni oynatan neden beni hergün öldürdüğünü göremiyor? Bu kadar bencil ve sadist olabilir mi?

 Şimdi hayatımın yine bir yalnızlık ve boşluk gecesinde ne yaptığımı düşünüyorum.Geleceğimin kötü tarafı aynen bu şekilde devam edecek olduğumu düşünmem ve buna karşı bir şey yapamıyor olmam. Hala umut mu yoksa acıdan mı hoşlanmak bilmiyorum. Deliriyor muyum? onu da bilmiyorum.Ruh sağlığımı kaybetmeye başlıyor olmayı düşünmek bile beni korkutuyor. Nereye gittiğini bilmediğim trene biniyorum sürekli. O zamanlar da ne kadar boş bir insan olduğum geliyor aklıma.

 İnsanların herzaman planlarını bozacak işleri çıkarken. Bir ben her zaman sadık kalıyorum. Bir ben uygunum. Bir ben boşum ve yalnızlığım kesin artık. Sevgililer gününde sevgilisiyle tartışan beni arayabilir. Bir ben oluyorum telefonla arandığında "işin yok değil mi?" denen.

 Bilmiyorum, anlayamıyorum…

 Artık neyim? Ben nasıl biriyim? Onu da unuttum. Nasıl biriydim ya da birisi olabildim mi? İnsan nasıl biri olduğunu, hayata bakış açısını kaybedebilir mi? Ediyor sanırım, edebiliyor. Yeniden bulmalıyım onu, bulmam gerek…

Güneş doğmadan yatmalıyım, sabahladığım belli olmasın…



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)