15.09.2008
Salı Eylül 2008, 00:32
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Yaşadığım,gerçekçilik hastalığına tutulmuş aşkın sancılı tedavi süreci…

Teşhisi duymak, tedavisi kadar iç yaktı hala da yakıyor.Gerçekçi olmak,Gerçekleri söylemek!

Beynimde yankısı hala devam eden bu emir kipinin, karşısında bildiğim tüm teselli sözleri acz içinde dönüp dolaşırken,kürkçü dükkanım kendi düşen ağlamaz diyor.Ağlayamıyorum zaten.
Musluğu her vakit açıp kapatanabilene imrenişim bundan belkide…

Verdiği huzur duygusu kısacık anlardan ibaret olsada keyfi bi ömür bulunamıyacak kadar yegane.Şimdi bu güzelliği unutup, kaybetmenin dayanılmaz acısıyla sitemlerle çirkinleşmek istemiyorum ki aslında.Şimdi susma vakti tüm bu olup biteni anlamlandırma çabasından uzak sadece susmak, susmak…

Öyle bir karasızlık hali ki.Bırak kendi güzelliğinde kalsın içinde.Çok güzeldi yaşadığım dünyanın tüm çirkinliklerini unutturacak kadar güzeldi de karar kılıyordum en sonunda.

Aklıma Eşraf Ziya’nın bir şiiri geliyor.

Sen orada gurbetin yolundayım ben
Sen orada gariplik yurdundayım ben
Sen orada özlemin sonundayım ben
Sen içimde bir sevdasın Gülüm…

Şimdi can derdindeyim yarım yamalak uykularla geçen gecelerden ve mide ağrılarından sonra sonrası depresif haldeyim…

Pis seviyormuşum…



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)