15.09.2008
Filed under: Günü-Birlik
YaÅŸadığım,gerçekçilik hastalığına tutulmuÅŸ aÅŸkın sancılı tedavi süreci…
TeÅŸhisi duymak, tedavisi kadar iç yaktı hala da yakıyor.Gerçekçi olmak,Gerçekleri söylemek!
Beynimde yankısı hala devam eden bu emir kipinin, karşısında bildiÄŸim tüm teselli sözleri acz içinde dönüp dolaşırken,kürkçü dükkanım kendi düÅŸen aÄŸlamaz diyor.AÄŸlayamıyorum zaten.
MusluÄŸu her vakit açıp kapatanabilene imreniÅŸim bundan belkide…
VerdiÄŸi huzur duygusu kısacık anlardan ibaret olsada keyfi bi ömür bulunamıyacak kadar yegane.Åžimdi bu güzelliÄŸi unutup, kaybetmenin dayanılmaz acısıyla sitemlerle çirkinleÅŸmek istemiyorum ki aslında.Åžimdi susma vakti tüm bu olup biteni anlamlandırma çabasından uzak sadece susmak, susmak…
Öyle bir karasızlık hali ki.Bırak kendi güzelliÄŸinde kalsın içinde.Çok güzeldi yaÅŸadığım dünyanın tüm çirkinliklerini unutturacak kadar güzeldi de karar kılıyordum en sonunda.
Aklıma EÅŸraf Ziya’nın bir ÅŸiiri geliyor.
Sen orada gurbetin yolundayım ben
Sen orada gariplik yurdundayım ben
Sen orada özlemin sonundayım ben
Sen içimde bir sevdasın Gülüm…
Åžimdi can derdindeyim yarım yamalak uykularla geçen gecelerden ve mide aÄŸrılarından sonra sonrası depresif haldeyim…
Pis seviyormuÅŸum…
Yorum yapın
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">