18 Mart günü, bundan 93 yıl önce, Çanakkale’de ufukları ümit ve zafer neÅŸesi kaplayan bir gün daha doÄŸdu. Ä°tilaf Donanması 18 savaÅŸ gemisiyle saat 10.00′da boÄŸazı yarıp geçmek üzere girmeye baÅŸladılar. Ä°lk ateÅŸi TRIUMPH zırhlısı, Çanakkale’ye 12 Km. mesafedeyken saat 11.15′te açtı. Savunma planımıza göre, gemiler topçularımızın ateÅŸ menziline girinceye kadar pusuda bekleyecek ve baskın tarzında ateÅŸ açılacaktı. Nitekim böyle yapıldı. DüÅŸman; yaklaÅŸtıkça, topçularımızın giderek yoÄŸunlaÅŸan isabetli atışlarıyla karşılaşıyordu. Saat 12.00′ye geldiÄŸinde orta kesimdeki 3 tabyamız ağır hasar almış, ama ayakta kalan diÄŸer topçularımızın hedefini ÅŸaÅŸmayan mermileri AGAMENNON zırhlısının çelik yeleÄŸini parçalamış, INFLEXIBLE zırhlısının komuta köprüsü uçurulmuÅŸ ve bu arada düÅŸman donanması Çanakkale’ye 7 Km. kadar sokulmayı baÅŸarmıştı. Savaşın en ÅŸiddetli anları yaÅŸanıyordu. Türk topçuları BoÄŸazı cehenneme çeviriyor, düÅŸman zırhlıları da kıyı ÅŸeridindeki mevzilerimizi hallaç pamuÄŸu gibi atıyor, kıran kırana bir savaÅŸ oluyordu.

Bu sırada Fransız GAULOIS zırhlısı aldığı ağır yaralarla saf dışı kalmış, BOUVET zırhlısı yırtılan çelik gömleÄŸini yenilemek üzere geriye kaçarken, bir gece önce Dz. Yzb. Hakkı’nın NUSRET mayın gemisiyle boÄŸaza döÅŸediÄŸi mayınlara çarparak 639 personeli ile birlikte karanlık limanın sularına gömülerek kayboluyordu. BOUVET’in imdadına koÅŸan SUFFREN ve GAULOIS da aynı akıbete uÄŸramıştır. Saat 15.00′te IRRESISTIBLE ve onu takiben 16.00′da INFLEXIBLE ve 10 dakika sonra OCEAN zırhlıları, tam ileri atılacaklarken onların da ayakları Yzb. Hakkı’nın tuzağına takılarak batarken, INFLEXIBLE güçlükle kurtularak römorkör yedeÄŸinde Ä°mroz’a dönüyordu. Böylece 6 saatte 3 büyük zırhlısını kaybeden, bir bu kadarı da ağır hasara uÄŸrayan gemilerini acıyla seyreden Amiral De ROBECK, kalanları kurtarabilme telaşıyla saat 17.30′da boynu bükük çekilme emrini veriyordu.

Sevgili ArkadaÅŸlar !!!

    Çanakkale SavaÅŸları, yüzyılımızın en büyük savaÅŸlarından birisidir. Birinci Dünya Savaşı’nı galip bitirmek isteyen düÅŸman devletler, gemileriyle Çanakkale BoÄŸazı’nı geçip Ä°stanbul’u almak istiyorlardı.

Osmanlı ordusu, Ä°ngiliz ve Fransız donanmalarına karşı Çanakkale BoÄŸazı’nda aylar süren bir dizi deniz ve kara savaşı yapmıştır.

   300.000 askerimizin ÅŸehit olduÄŸu bu savaÅŸlar sonucunda, düÅŸman donanmaları ağır kayıplar vererek geri çekilmiÅŸlerdir. Çanakkale SavaÅŸlarının denizle ilgili bölümü, 18 Mart 1915 tarihinde, düÅŸman gemilerinin geri çekilmeleriyle sonuçlanmıştır. Bu nedenle, her 18 Mart gününde Çanakkale SavaÅŸlarını anmaktayız.
Çanakkale BoÄŸazını geçmek isteyen Ä°ngiliz ve Fransız gemileri, 3 Kasım 1914’de boÄŸazın iki yakasındaki birliklerimize ateÅŸ açtılar. Birliklerimizin karşı ateÅŸi ile geri çekilmek zorunda kaldılar. 19 Åžubat 1915’de düÅŸman donanması kesin hücuma baÅŸladı. Osmanlı ordusunun karşı ateÅŸi ile tekrar geri çekildiler. 18 Mart 1915’de Ä°ngiliz ve Fransızlar 16 harp gemisi ile büyük bir hücum daha baÅŸlattı. Üç gemisi sulara gömülen düÅŸman donanması, tekrar geri çekilmek zorunda kaldı.
   Çanakkale BoÄŸazını gemilerle geçemeyeceklerini anlayan düÅŸmanlarımız, topraklarımıza karadan girmeyi denediler. Ä°ngiliz, Fransız, Avustralya, Yeni Zelanda ve diÄŸer bazı sömürge ülkelere ait askerler 25 Nisan 1915 günü karadan çıkarma yapmaya baÅŸladılar. Kara savaÅŸları, 9 Ocak 1916 tarihinde son düÅŸman birlikleri de geri çekilene kadar devam etmiÅŸtir. 6-7 AÄŸustos 1915 gecesi Anafartalara yapılan çıkarma harekatını Mustafa Kemal komutasındaki birliÄŸimiz durdurmuÅŸtur. 25 Nisan 1915 ve 9 Ocak 1916 tarihleri arasında , yaklaşık sekiz ay boyunca ÅŸiddetli kara savaÅŸları olmuÅŸtur.

Sevgili arkadaÅŸlar!
    Çanakkale SavaÅŸları, Türk Tarihinin belki de en önemli savaşıdır. Daha geniÅŸ ve ayrıntılı bilgi sahibi olmak için kaynakları mutlaka okumanızı öneriyoruz. Bugün özgür olarak yaÅŸadığımız bu topraklara çok kolay sahip olmadığımızın bilinmesi gerekir.
   Allah bizlere, bir daha böyle bir savaÅŸ göstermesin!

Küçük istavrit, yiyecek bir ÅŸey sanıp hızla atıldı çapariye ,
önce müthiÅŸ bir acı duydu dudağında
gümbür gümbür oldu yüreÄŸi,
sonra hızla çekildi yukarıya…

Aslında hep merak etmiÅŸti denizlerin üstünü
neye benzerdi acep gökyüzü.
Bir yanda büyük bir merak,bir yanda ölüm korkusu.

"Dudağı yarıklar" denir,şanslıdır onlar,
hanigörüpte gökyüzünü, insanı,
oltadan son anda kurtulanlar.

Ne çare balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu
küçük istavrit anladı; yolun sonu.
Koca denizlere sığmazdı yüreÄŸi.
Oysa, ÅŸimdi yüzerken küçücük yeÅŸil leÄŸende,
cansız uzanıvermiÅŸ dostlarına deÄŸiyordu minik yüzgeci.

Ä°nsanlar gelip geçtiler önünden,
bir kedi yalanarak baktı gözünün içine
yavaÅŸça karardı dünya, başı da dönüyordu.
Son bir kez düÅŸündü derin maviyi,
beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.

İşte tam o anda eğilip aldım onu.
Yürüdüm deniz kenarına
bir öpücük kondurdum başına,
iki damla gözyaşından ibaret sade
bir törenle, saldım denizin sularına.

Bir an öylece baka-kaldı
Sonra sevinçle dibe daldı.
Gitti tüm kederimi söküp atarak, teÅŸekkürü de ihmal etmemiÅŸti.
Bir kaç deÄŸerli pulunu Elime, avuçlarıma bırakarak.

Balıkçı ve kedi ÅŸaÅŸkın baktılar yüzüme.
Sorar gibiydiler, neden yaptın bunu, niye?
"Bir gün dedim, bulursam kendimi
yeÅŸil leÄŸendeki küçük istavrit kadar çaresiz,
son ana kadar hep bir umudum olsun diye…"

Serdar Sıralar

http://rapidshare.com/files/99467468/tak__305_m_elbise.rar.html

ÅŸifre: www.cagri105.com