Sensiz Yapamıyorum…
Bir muhabbetlik sözüne yanıp tutuÅŸsa da dudaklarımdan dökülmeyi bekleyen cümleler, söz verdim kendime, konuÅŸmayacak dudaklarım sensizken senli günlerine. Yanında uysallaÅŸan yüreÄŸim yanından bile geçmiyor artık huzurun. Ä°çimde senden kalan günlerden soluduÄŸum birkaç yaÅŸamalık nefesle, boÅŸver diyorum, yaÅŸamak da neymiÅŸ.
HiçliÄŸim, ölüme davetiye çıkarıyor protokol koltuÄŸuna. Bir yanım sensizlik, bir yanım azrail. Her seferinde ölüm duruyor terazinin ağır basan kefesinde…
YokluÄŸunda yaÅŸamaya deÄŸer biçiyorum, açık arttırmaya çıkarıyorum nefeslerimi, kimse cevap vermiyor içimdeki çığlıklara. Umudum esir düÅŸüyor kumdan kalelerimize. Ellerime kelepçe vuruyor "git" deyiÅŸin, esaretim çekilmez oluyor, hayallerim suya düÅŸüyor gözlerinin hayalinde. "Sevmek, sevgilinin bulunduÄŸu cehenneme yürümek, sevgilinin olmadığı cennete de gitmemekmiÅŸ." Oysa ben kor ateÅŸlere yürürken, seni uÄŸurluyordum umudun maviliklerine…
Åžimdi yeni yolculuklardayım. UmutsuzluÄŸun eÅŸiÄŸinde, cehennemin beÅŸiÄŸinde, hem de henüz hiç uyumamışken kuÅŸ tüyü dizlerinde. Ne olurdu sanki gözlerini gözümün yaşına, ellerini avuç içlerimin terine bıraksaydın. Birlikte yaÅŸamanın hazzına bir türlü varamadık biz. Tam tuttum derken ellerini, inÅŸa ettiÄŸimiz kırık köprülerden nehirlere düÅŸüp boÄŸulduk, yüzmeyi hiç bilemedik biz. "Git" dedik birbirimize, gitmeleri hiç sevmediÄŸimiz halde. Sen benden gittin, ben de kendimden.
Ama aÄŸlamıyorum bak gidiÅŸine. Unuttun mu, gözyaÅŸlarımı hediye ettim
ben, beni buralardan alıp sana gotüren o kahve gözlerine…
Ben henüz sensiz yapamıyorum. El ele aşıklar geçiyor bazen, erkeÄŸin saçı sana benziyorsa yüzümü çeviriyorum. Her kadın bana benziyor biraz; hassas, kaybetmeyi kabullenmiÅŸ. Ve her adam sana benziyor; unutkan, yorgun, boÅŸvermiÅŸ. Bu gece, dün gece; gecelerce günlerce, ben henüz
sensiz yapamıyorum…
Biliyorum…
Biliyorum, konuÅŸacak bir ÅŸeyimiz kalmadı, paylaÅŸacak hiçbir ÅŸeyimiz yok ortada. Yine de yüreÄŸimden, gücümün yettiÄŸi yere kadar sana sesleniyorum, seninle konuÅŸuyorum. Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım, sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum. Cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüÅŸlerim istenmeyen evlat dudaklarımda. Bir ihtimal geliÅŸine sığındığımı farkettiysem de, engel olmadım gurursuz ama umutlu ve sabırlı hasretine. Anlık hayaller anlık mutluluklara gebe kalıyor.bugün gönlümü hoÅŸ tutmak istiyorum…imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor. Bir çocuk gibi, isteklerimi bastıramıyorum. Çalmayan telefonuma elim gidiyor, sana hala bende olduÄŸunu ısrarla yazmaya çalışıyorum. Bende olan seni hiç kırmadım, deÄŸiÅŸtirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin nasıl olduÄŸunu, gülüp gülmediÄŸini, anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum. Ä°çimdeki güzelliÄŸine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum.
Bulutlar yaÄŸmurunu toprakla öpüÅŸtürebilseydi bugün, bana o verdiÄŸin ama tutmadığın sözünü sahiplenerek, dans edebilirdim ıslaklığıma aldırmadan. Ki aslında ıslanan sadece yüreÄŸim olurdu, bedenim deÄŸil.ÜÅŸüyorum, bu üÅŸüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı. TutunabileceÄŸim hiçbir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım anılarım dışında. Isınabilmek için onlara sarılıyorum. Anlamsız ve cevapsız sorular hınzırca sırıtıyor, ben görmemeye çalışıyorum.
DüÅŸler uzak gibi görünüyordu ama yakındı. Belki de görmeyi istemek gerekiyordu. Gözlerini aç desem kapatacaksın ama kapatma gözlerini. Biliyorum levrek balıkları derinlerde ve dalgalı denizlerde yaÅŸar. Levrekler uzak bir düÅŸ gibi zor yakalanır.(balıkçılar iyi bilir) Ama sen becerirsin düÅŸleri yakalamayı, derinlere dalmayı, uzaklara kavuÅŸmayı..Sahi, becerebilir misin..?
10.05.2008
Gün mü batıyor bu karanlık niye?
DüÅŸmem önümü göremememden mi?
Bu sessizlik uzaklarda oluşumdan mı,
Ayrı oluşumdan mı?
06.05.2008…
Bu boşluğu niye yaşıyorum
YüreÄŸim çok mu büyük ki kaplamıyor sevgi
Ya da …iÅŸte
Ä°yi gelmedi bu farkediÅŸ, iyi gelmedi tek hissediÅŸim…
Yani insanoÄŸlu derler
Ä°ÅŸte insanoÄŸlu bir öyle bir böyle
Bana da bugün böyle olmak düÅŸtü
Yarın olsa ve bu yazımı silsem
Yazdıklarım daha pembemsi olsa
DüÅŸmesem, karanlık olmasa, sesten sesimi duymasam
Ah bir yarın olsa…
