Seni çok seviyorum ve bir o kadar da nefret ediyorum senden , senin gibilerinden.Çık git dedim hayatımdan ve ama içimdeki benden söküp atamıyorum seni…Bunları hak edecek ne yaptım ki sana.Sevdim sadece çok sevdim her ÅŸeyi göze alarak uzaklıkları yakın ederek hiç bir engel tanımayarak…Ama sen sevgime, sana verdiÄŸim deÄŸere, uykusuz geçirdiÄŸim gecelere hatta aylara hiç birine deÄŸmezmiÅŸsin…

Ben hala bıraktığın yerdeyim,
Ä°skelede sen konuÅŸuyorsun ben dinliyorum,
Sen burda deÄŸilsin buna eminim ama nerdesin bilmiyorum,
Ben sendeyim buna eminim ama neresindeyim bilmiyorum,
Kaptan gidiyoruz demese,
Kalabalık gişelere koşmasa,
Martılar ayrılık ÅŸarkıları söylemese…

Sen kalkmak isteyince elinden tutmak geliyor içimden,
Gitme kal henüz güneÅŸ batmadı,
Martılara bakma sen,
Vapur rutin gidiÅŸ geliÅŸlerde,
Kalabalığın hissettiklerimden haberi yok,
Gözlerime bak lütfen…

Ne yeryüzüne taşıyabilirim seni ne de göÄŸe çıkarabilirim. Ellerimden kaydığın an sadece bakabilirim… YaÅŸamak nedir dersen iÅŸte o an susarım… SuskuÄŸum alev olur kor olur yanarken yüreÄŸim korkarım sessiz karanlık anılardan. Ä°ÅŸte o an bi cevap bulamam sensizliÄŸe… Gökler aÄŸlar , yeryüzü küser , denızler kurur , topraksa ölür benden gittiÄŸin an. Sonsuz bir uçurumdan baÅŸlarım düÅŸmeye isyan ederim kaderime ama .. Ne çare sen gitmiÅŸ olursun o an ….
Korkularımı denize , hüznümü topraÄŸa , hayatımı da sonsuzluÄŸa senin sonsuzluÄŸuna bırakıyorum .
Ve sadece susuyorum…

Sen bana yalnızlığı öÄŸrettin
Yalnızlık, yanındayken bile uzakta olmakmış
Sana seni seviyorum diyememekmiÅŸ
Öperken seni
El ele tutarken
Biz olamamakmış…

Sen bana meÄŸer ne kötü ÅŸey öÄŸretmiÅŸsin….