Bu bir dönem ve yaÅŸanıp bitecek,sonra olmak istediÄŸim ben olacağım tekrar…Her ÅŸeyi geride bırakmam gerekecek biliyorum ama olması gereken de bu deÄŸil mi sence?Her ÅŸey nerede güzelse orada kalmalı ya baÅŸlayıp ebediyete gitmeli ya da daha baÅŸlamadan bitmeli…Görüyorum herkes gidiyor son gün hüznüne boÄŸulmuÅŸ bir ÅŸekilde..Benim de birkaç saatim kaldı.Ben de o hüzünle gideceÄŸim  ama ne kadar sürecek bilmiyorum belki günlerimi alacak belki de sadece saniyelerimi,güzeldi diyorum yine de her ÅŸey;en azından farklıydı.HoÅŸuma giden de bu oldu zaten.

Bu sefeki gidiÅŸ ve gelemeyiÅŸ..Yani bunun adı BÄ°TÄ°Åž hem de baÅŸlamadan bitiÅŸ..Her ÅŸeye raÄŸmen olan ya da olmayan her ÅŸeye raÄŸmen yine de mutluyum ve buradan da öyle ayrılmak istiyorum ve giderken de tekrar geri döneceÄŸimi , döndürüleceÄŸimi hissedebiliyorum..

Ne güzel söylemiÅŸ Mevlana "Bir elif miktarı uzayan acılarıma , dört elif miktarı susmak yakışır bana" diye.

Evet susmalıyım.Susmanın en güzel cevap olduÄŸunu herkes görmeli.Soranlara o artık yok demeliyim ve yine susmalıyım.Sohbetlerde bahsin geçmemeli , ÅŸiirlerden seni çıkarmalı  ÅŸairler , tek molalı bir otobüs seferindeki gönlüm sana uÄŸramamalı , teÄŸet geçmeli bakışlarım sana…

Hayallerimde yaşatıyorum seni biliyorum.
Bir gün hayal kurmasam gideceksin belki.Ama olmuyor iÅŸte…

Gitmelisin…
Özlemeliyim seni…
Hergün bin kat daha acımalı canım…
Duvarlarla konuÅŸmalıyım örneÄŸin…
Damla damla çoÄŸalmalı özlemin..

Gitmelisin…
Daha çok sevmeliyim seni…
Yanımda kalırsan, sana alışırım…
Ama ben alışmak deÄŸil, "aÅŸk" istiyorum…
Kıymetini bildirmelisin bana…

Gitmelisin…
Masadaki kitaplardan,
Duvardaki tablolardan farkın olmalı…
Korku düÅŸürmelisin içime…
Panik olmalıyım her an…
Pervane etmelisin beni kendine…
Bu yüzden yanımda kalma…

Gitmelisin…
"Mecnun"un aÅŸkı olmalı içimde…
Her saniye dinamit olup,düÅŸmelisin içime…
Yanıma uzanarak sevdiremezsin kendini.
Yatağımın sol tarafı boÅŸ olmalı…

Gitmelisin…
Büyük bir keder oturmalı sabahları içime…
Gidersen bak göreceksin…
Nasıl aşık olduÄŸumu…
Aratmalısın kendini, ölümüne özletmelisin…
Ömrümün kalanını istiyorsan benden…
Gitmelisin !!!

Bu bir ızdırap yolculuğu ve hepsi sevgiliye yazılıyor.O biliyormu okuyormu bilmiyorum.Ama galiba bu gidişle binlerce yazacağım.Sevdiğim acaba sevmeyi bilmiyormu,sevildiğini bilmiyormu ??? Acılar yavaş yavaş nasırlaşıyor ve ben kararlıyım onu binlerce yıl seveceğim.İkinci binyılda nasıl olsa alışkanlık yapar.

Ruhum ne kadar yaÅŸarsa artık ruhum ölümsüz olduÄŸuna göre sevdam da ölümsüz olacak.Bu sır bir gün herkesin bildiÄŸi bir sevda masalı olacak.Sevmeyi beceremeyenlere bir ders mi olur sanmam.
Çaresiz bırakmış beni buraya yazıyorum ama doymuyorum.Yazmaya doyamıyorum belkide çoÄŸu zaman saçmalayacağım ama saçma olmayan bir ÅŸey var onu çok sevdiÄŸim.

Bugün yine her zamankinden farksız doÄŸdu.Ne deÄŸiÅŸen bir ÅŸey vardı bende ne de sen gözümde farklı görünüyordun.
Yine, her çalan ÅŸarkıda sen vardın ve her film seni konu ediyordu.Sokağın başında toplanmış 3-5 kadın bile seni,bizi konuÅŸuyorlardı hiç tanımadan, bilmeden…

Zaman geçiyor…

Kalbimin hangi odasına  yazmalıyım yangında ilk kurtarılacak olanın sen olduÄŸunu? Hangi silgiyi kullanmalıyım bende bıraktığın bu acıyı çıkaracak? Peki hangi hastane hangi doktor bendeki seni alabilir ?

Böyle biÅŸey yok !