Seni  ben yazmazsam bu dünyada kim yazacak diye düÅŸündüm.. Sen dediÄŸime bakma , sen benim yaÅŸattığım kadarsın,ben de senin beni yaÅŸattığın kadar..ayrı kalıyoruz zaman zaman sonra bir müzikle,bir kokuyla benimlesin.. Adına yaÅŸattıklarım hatırlayabildiklerimden ibaret..  Ben yok olduÄŸumda sen de yok olursun,sen yok olduÄŸunda kalan varlık zaten ben sayılmaz.. gerçekten abartmıyorum..
Bu anlattıklarım tam tamına böyle gerçekler..

   Bilmiyorum neyi özlediÄŸimi.GeçmiÅŸimden birÅŸeyler özlümüyorum önüne geçemiyorum neden bilmiyorum. Özlüyorum ve mutluluk duyuyorum ve ben özlemeyi özleyen bir insanmışım bunu anlıyorum.. Gözlerimi kapıyorum bir serinlik vuruyor yüzüme durduramıyorum rüzgarı durduramıyorum bana verdiÄŸi hızı,acıyı sonra duruyor ve ben yaralı bir ÅŸekilde ayağı kalkıyorum toparlanıyorum.. Savaşıma devam ediyorum ben hiç yorulmuyorum hayat benden yoruldu ÅŸimdi mutlu olma sırası ben de biliyorum..

"Guri iri kuÄŸun mara iriÅŸi ar var on"

Yani

Herkesin yüreÄŸi var ama hepsinin bir deÄŸil…

Sığmıyorum sığdığın yokluğuna
Birer birer söküyorsun parmak uçlarımdan tırnaklarımı sen,
Beni hiç öpmedinki
Ben öptüm hep seni
Ve öyle kolay deÄŸil unutmak
Unutulmak gibi..