Vedalar SoÄŸuk Olur… 06.07.2008
İncinecek hal kalmadı bende,
Sana sadece bir tavsiye;
Vedalar soğuk olur, sıkı giyin!
ÜÅŸüyorum…;
Duracağım burada
GidiÅŸini seyredeceÄŸim
Kıpırtısız, sakin gibi görüneceÄŸim
Kavgasız olacak, fırtınasız olacak
Saçma sapan olacak
Arkandan sessiz bakacağım
Ben yine salağı oynayacağım…
Hayalleri taÅŸtan bir sevgiydi bizimkisi. kırılmazdı. yaÄŸmura kara dayanıklıydı. Çığ olup düÅŸerdi de kendine zarar vermezdi. kopmazdı. GidiÅŸler dönüÅŸlere gebeydi de, hep acıtırdı her el sallayış. Özlemler acıydı. yürek sabırsızdı. Her dönüÅŸ, doÄŸuÅŸtu aslında yeniden. Ölüp ölüp dirilmek gibi deÄŸil de, erince doÄŸmaktı.
Ama !
Önce hayaller öldü!
Gönlüme bir kor düÅŸtü
Önce hayaller bitti
Yandı külsüz dumansız
Acıyorum… ya da acıyorlar… Elimde kalanları sayamıyorum. Nasıl sayabilirim. AteÅŸ altında heryerim… Dokunulamıyorum, onarılamıyorum, dona kaldım yanarken. Sadece acıyorum, acınılıyorum… demiÅŸler inanmış, aÄŸlayışları geçer sanmıştım. Bir maddeyim… Benden götürdüklerini isteyemiyorum. Sen giderken sen olsaydın, benden gitmezdin. Sen olmadın belki de hiç bilmiyorum sensizliÄŸi…
Baharlar hiç gelmez
Mevsim hep kış olur
Günlerime güneÅŸ doÄŸmaz
Hislerim uyur
Takvimleri kopardım attım sen giderken. Saatleri kırdım… Zaman!’dan söz edilmesini istemiyorum artık… Kış! soÄŸuk iÅŸte. herkese olduÄŸu gibi… Derlerdi hep de inanmazdım, vedalar soÄŸuk olur, sıkı giyin!
Ben bahardan kalmayım…
ve uyuyorum… hala!
Acı iÅŸte. hangi hecesinden tutarsan tut bu böyle. ne sancım diner, ne aÄŸrım. sattım 3 kuruÅŸa gülüÅŸlerimi… bak gamze gamze dolmuyor yüzüm. bak acı! bak yaÅŸ! bak soÄŸuk!
Bakma… anlamayacak kadar uzağız artık. Haa soÄŸuk. demiÅŸlerdi zaten… ama yapacak birÅŸeyim yoktu. Sonunu bile bile lades dedim ben… mahkumdu!
Yüklemin öznesi mühim deÄŸil aslında. gidildi. Onarılmaz yaralarımız var artık. Susuz tokluk arıyoruz belki de. yazık oldu mu? bilmem… olur mu?
Sadece üÅŸüdüÄŸümü hissediyorum…
Vedalar soÄŸuk olurmuÅŸ, ben yolculuklara senle çıkmaya alışkındım oysa…
04.07.2008
Uyku tutmadı ve ben yazıyorum…
Niye acı ısrarla geliyor ki… niye hüzün… Ben bunları istemiyorum, gerçekten. Hüzünlenmek, acıyı hissetmek, nereye kadar? Ve neden? Bunların hepsine arkamı dönüp gitmek istiyorum. Beni hüzünlendirmek isteyen her ÅŸeye arkamı dönmek ve bir daha hiç görmemek, düÅŸünmemek istiyorum… İnsanlar… her ÅŸey onlardan kaynaklanıyor aslında. Bütün duygularımız insanların etkileri sonucunda deÄŸiÅŸiyor… İnsanlar, insanların hayatlarını deÄŸiÅŸtiriyor… Bu ne kadar basitmiÅŸ… Ama ben hiçbir insanın hayatımı olumsuz yönde deÄŸiÅŸtirmesini istemiyorum… Buna izin vermek istemiyorum… Gerçekten hiç istemiyorum. Sanki acıyı hissetmek istiyorum gibi bir his var içimde ama bundan uzak durmak istiyorum. Yoksa, çok aÄŸlamaklı oluyorum. AÄŸlamak istemiyorum. Ama sanıyorumki çok uzun müddet acıyı isteyeceÄŸim mi, yaÅŸayacağım mı… garip hislerdeyim…
Gece 01:30 … Ve uyumak istemiyorum… Ya da uyuyup her ÅŸeyi unutmak… Bütün acıları ve bütün mutlulukları… Evet mutlulukları da çünkü mutluluklar da ileride hüzne dönüÅŸebiliyor… Ee, mutluluÄŸu da yaÅŸamak istemezsem geriye ne kalıyor ki? O zaman ben ne için yaşıyorum? Yapacaklarımı yapmak istediÄŸim için yapıyorum. Peki neden istiyorum? Bu beni mutlu edecek çünkü. Bak iÅŸte, olmadığını sandığın bir çeliÅŸki. Hayat zaten hep çeliÅŸkilerle dolu deÄŸil mi..? Yanlışın ne olduÄŸunu bilirsin ama yine de yanlışı düÅŸünürsün. Bir of çekmek iyi geliyor bu aralar.
Bilmiyorum, saçmalıyorum belki…
Sen YüreÄŸimde Büyüttüğüm En büyük Günahımsın…
Mevsim, sonbahara akarken ben de sana geliyorum. Elimde yokluÄŸun yüreÄŸimde suskunluÄŸunla sana geliyorum sevgili. Ilık bir gece kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair. Sana dair tek bir kelime yeterdi bana. Tek bir nefes bile gülümsemem için yeterdi bana..Sensizlikte kanarken sol yanım, ben hep seni düÅŸledim zembereÄŸi kırılmış zamanın avuçlarında. Seni aradım güneÅŸin sıcak alnında, senin ellerini aradım yaÄŸmurun ıslak dualarında.
Sana gelirken toprak yaÄŸmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık… Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmiÅŸti sanki. Ayaklarım kan revan..Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her ÅŸeye inat sana geliyorum. Hava puslu, etraf ise sensizlik .. Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında. YüreÄŸimle ezdim tüm engelleri, ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri. Her ÅŸeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgar ile .. Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüÅŸ karakışlarda güneÅŸ bil diye bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye. Sana geliyorum sevgili….
Varlığın acı veriyor olsaydı bana;
Seni ölüme sevmez,
GelmeyeceÄŸini bile seni beklemezdim hala.
Ben sensizlikte bile "seni yaşıyorum" sevgili…