24.08.2008
Artık güldüÄŸüm anlarda kendime "hayal mi gerçek mi" sorusunu sormaktan bıktım.Kendime cevap verememek sanırım beni en çok üzen…
En çok takıldığım soru neydi acaba hayatımda. Dışarıdan kendime baktığımda "Neden" deyip kaç kez aÄŸladığımı saymaya çalışıyorum,sayamıyorum. Yine de soruyorum, Neden?
Senin ne zaman bahsin geçse yüreÄŸimde, bayram öncesi yaÅŸanan telaÅŸe gibi kıpırdanmalar baÅŸlıyor.Anlamsız bir ritim ile çarpmaya baÅŸlayan kalbim düÅŸüncelerimin derinleÅŸmesi ile yine eski halini alıveriyor.Sıçrıyorum birden yerimden anlamsız bir olay karşısında.Sıçrayasım var ya belki ondan oluyor bu…
Zamanım seninle geçiyor, saatimin tik tak sesi bile sen ile ben diyor sanki.Seni beklemek, seni özlemek savaÅŸ öncesi korunan bir kaleyi beklemek gibi oluyor zaman zaman.Korkuyorum…
Yanlış anlama beni sakın! Korkum senden deÄŸil, sen geldiÄŸinde ben olamamamdan…
23.08.2008- Yaşadığımdan emin değilim
Åžu saatte yazmama sebep olan bir olay oldu ve yine ve yeniden seni yazıyorum, usanmıyorum bıkmıyorum…
Kaç karaktere daha sığdırabilirsin bana söyeyecek sözlerini? Bana da söylermisin? Çünkü ben seni yazmakla bitiremiyorum…
KeÅŸke bilseydin kocaman bir cümlen yerine küçücük bir sözünün bile bana yettiÄŸini…
Sana ait bir fısıltının bazen esip kükreyen sesinden daha çok ısıttığını içimi…
Bilseydin keÅŸke,bağıra bağıra aÄŸlamaktansa gözyaÅŸlarımı içime akıtıp,
Ä°çten içe tükenmenin ne demek olduÄŸunu…
Gecelerin kara,kuytu bir zindana girmiÅŸ hissi yarattığını üzerimde…
Ve o gecelerde senin uzaklaşmalarına rağmen sana nasıl da tutunduğumu,
Seni içimden söküp koparmak isteyenlerle nasıl savaÅŸtığımı
Hatta sana rağmen seninle delicesine savaştığımı
Bilseydin…
Bilseydin de böyle çekip gider miydin ansızın?
Ya da kalır mıydın tüm haÅŸmetinle ve o bitmez dediÄŸin aÅŸkınla…
Yoksa yine yalanlarına mı sığınırdın?
Ä°ÅŸte bu geceyi de olasılık hesaplarıyla geçirirken ben
Sen keÅŸke bilseydin ne kadar çok sevildiÄŸini sevgili..
21.08.2008
SoÄŸuk… bir yerlerden soÄŸuk bir hava geliyor. Ayaklarımın üzerinden geçip gidiyor. Dünyanın ÅŸekli deÄŸiÅŸiyor sanki, sonra. Işıklar vuruyor yüzüme, sahnedeyim! Dünya üzerinde ne kadar canlı varsa, gözlerini bana dikmiÅŸ. Alkışları yeri göÄŸü inletiyor. Nefes alıp verdikçe ciÄŸerlerimin yandığını hissediyorum.
Sıcak… evet evet! Çok sıcak! kavrulacağım burada! Etrafımdaki kuklalar, öyle alıştırmışlar ki kendilerini, kendilerinden baÅŸka her ÅŸey olmaya.
Sırtımda bir yük var, ne olduÄŸunu kestirmek güç. SöyleyeceÄŸim birkaç kelime var aslında, nasıl söyleyeceÄŸimi bilemiyorum. Aslında kelime deÄŸil onlar; hiçbir ÅŸey deÄŸiller! Bense o kadar alışmışım ki, boÅŸluklarla anlatmaya derdimi!
Dursam da dinlenemem artık. Kanatları koparılmış sinekler gibi, çırpınıyorum saatlerdir kendi kendime. Ah, bir haykırabilsem içimdekileri dünyaya! Ah, bir söyleyebilsem özlemimi sana!
Bembeyaz taÅŸlar topladım senin için, ucu bucağı görünmeyen sahillerden. Ne zaman vereceÄŸim, bilmiyorum. Bir sürü ‘keÅŸke’ler taşıyorum gencecik kalbimde. Dünya hiç bu kadar kırmızı görünmemiÅŸti gözüme.
Ah! Döner elbet her ÅŸey tersine. Bense, sırf ellerine dokunmak için uyduracağım bahaneleri düÅŸünüyorum günlerdir. Belki bir demet gül yeter… her ÅŸeyi boÅŸverdim, sen bir kerecik gül, yeter… korkum dünyadan deÄŸil, endiÅŸelenme sen asla.
DüÅŸün ki bir yıldız kaydı, o eÅŸsiz maviliÄŸinde, gecenin. Gözlerim izler onu, ta ki konana dek kalbine. Ä°ÅŸte ondan sonradır ki, bir fırtına patlak verir; yırtıp atar o kırmızı sessizliÄŸi. Benim gözlerim daÄŸlanırken, bu büyük hasretle; senin saçların dalgalanır, üÅŸür gibi olursun. Bir titreme alır belki, anlık…
Ben de kayıp gidiyorum o yıldız gibi. Bu kadar içmemeliydim, biliyorum…
20.08.2008
Ä°yimisin cidden huzurlumusun?
Alıştın mı olmayan varlığımın yokluÄŸuna…
Olman gereken yerdesin biliyorum ama
Olmak istediÄŸin yerdemisin…
Git dedim, gittin.
Yıllarca gelmeni beklemiÅŸtim oysa…
Yıllarca gitmeni isteyeceÄŸimi düÅŸünmek,
Gelmeni beklemek gibi bir ÅŸeydi oysa…
Ben unuttum seni,
Sakın aklıma geldiğini sanma,
Sana şiirde yazmıyorum artık,
Suçlu da aramıyorum artık…
Ben unuttum seni,
Sakın aklıma geliyorsun sanma,
Artık içimde büyüyecek bir aÅŸk yok,
Olman gereken yerdesin
Ve umarım
Olmak istediÄŸin yerdesindir…
18.08.2008
Vazgeçmek bir tercihtir. EksilmiÅŸtir deÄŸerler kalpte. Gidip dönmeyeni, geri dönünce görmemezliÄŸe tercih etmektir.
Hayata yeniden baÅŸlayabilmektir. Yarınlar vardır önünüzde ve yarınların da umutları.
Giden gitmiÅŸtir sizi düÅŸünmeden, siz kalansınızdır. Orada ve öylece kalan…
Bir boÅŸluÄŸun sızısıdır yüreÄŸinizde kalan. Nedenler niçinlerle uzar gider geceler.
Ani bir sızıyla bölünen uykularınızda parçalanır, bölünürsünüz. Yapmanız gereken tek ÅŸey unutmak için zamana bıraktığınız umudunuzu hatırlamaktır.
Ama ne olursa olsun ne kadar unutulursa unutulsun , yanımızda kalan sadece anlar ve anılarımızdır…
Saçma…