HoÅŸgeldin
BaÅŸlangıç gibi tıpkı yeniden doÄŸmak gibi nefes aldığının farkına varmak.
Özlenen sevgiliye kavuÅŸmak ona dokunmak fiziksel bir olayın çok daha ötelerine uzanmak ruhunda hissetmek elleri ellerindeyken avuçlarının terlemesi içindeki volkanın patlaması adeta ve ona dokunmak cennette olmak gibi gözlerine bakerken her bir renkli kıvrımın farkında olmak en yüce sanatçının en güzel eserinin farkında olmak aslında Yaradana ÅŸükretmek onu görebilmenin tanımı yüreÄŸimde…
Böyle fırtınalar kopran kızı yaşıyor olmakta mucizenin tanımı
YüreÄŸimi esir aldı
Gözlerimi açtığımda isyanlarım olmuyor artık, küfür kıyamet karşılamıyorum güneÅŸi! Ben uyandığımda güneÅŸ doÄŸmuÅŸ oluyor ve gözlerimi açtığım anda aklıma düÅŸüyor sonrasında onu görmek güneÅŸin yeniden doÄŸması gibi cenneti görüyor sanki insan sevdasına bakınca öyle ısıtıyor içini ve öyle aydınlık oluyor yüzü bu kez daha çetrefilli bir hayatın kendisini beklediÄŸini biliyor ama umrunda olmuyor iÅŸte yanlızken olduÄŸu gibi deÄŸil bu kez kendinden çok düÅŸünmesi gereken biri var. Özlem var. Hasret var. Bazen çıldırtan kıskançlıklar var. ama en sonunda kavuÅŸmak var. Sarılmak var. Mutluluk var.
Hele ki bir an var onu anlatmaya kelimeler yetmez hiç bir alim hiç bir aşık onu anlatamaz.
HoÅŸgeldin Umudum! Åžu yavÅŸak dünyada sefil hayatımı yaÅŸarken, beni yaÅŸama aşık eden kadın HOÅžGELDÄ°N….
Umudum olsun…
HoÅŸ görüyle olurmuÅŸ herÅŸey anladım. Aslında öÄŸrendim desem daha doÄŸru bazen dudaklardan dökülen sözlerin hakikati daha farklı olurmuÅŸ. Ä°nsan anlamazmış sözlerinin nereye varacağını hep günahsız sayar kendini de öyle söylermiÅŸ sözlerini bunları öÄŸrendim.
Kendi hatalarımın, yanlışlarımın, günahlarımın ne kadar büyük olduÄŸunun farkına vardım. Bir gönüle girmenin ne zor olduÄŸunu anladım bir eli tutarken nasıl büyük bir uÄŸraÅŸ vermen gerektiÄŸini sevdanın sadece hissetmek olmadığını gerektiÄŸinde er meydanında savaÅŸmak gerektiÄŸini ve daha nicelerini öÄŸrendim.
Kendimi ölçüp biçtim günahım kefenime sığmaz benim ama seviyorum, seni kaybetmenin korkusu düÅŸünce yüreÄŸe daha bir anlıyor insan verdiÄŸi deÄŸeri…
Her ne varsa geçmiÅŸte yakalım unutalım hatırlamayalım bundan sonramızda "keÅŸke"ler olmasın yine özlemler olsun bazen kavuÅŸmalar olsun piÅŸmanlıklar olmasın hiç! Sadece SENÄ° SEVÄ°YORUM'lar olsun.
Yarın ve yarınlarımız umudum olsun…
Ah !!!
Ucu yanık mumun gölgesi titriyor karanlıkta,
Sokak lambaları aydınlatmıyor yürüdüÄŸüm yolu,
Her köÅŸe başında pusuya yatmış içimdeki sensizlik korkusu…
Ä°nsanın yalnızlığı eline batar mı hiç?
Kanatır, acıtır mı canını?
Olmaz demeyin…
Benim yalnızlığım elime batıyor…
Sadece düÅŸlerimde de deÄŸil,
Bariz kan kaybediyorum.
Üstelik kalemime de bulaÅŸtırdım,
Kan revan içinde sözlerim…
Ah!
Ah şu yalnızlık, dokunmasaydı tenime,
Ruhum iÅŸkence altında olmasaydı…
Sensizlik kokan gecenin koynunda deÄŸilde,
Huzurun koynunda sere serpe uzansaydım.
Birazcık daha ölmeseydim…
Ah!
Öylesine…
Usulca baktı gözlerÄ°me derinden…
Çok ÅŸey isterdim sana dair; dünyaya gelmemiÅŸ notaları dünyaya getirmek ve onlara senden anlamlar yükleyip seni anlatan bir ÅŸarkı yazmak…
Ruhuna ve kalbine olan esaretimi tutkumu sana olan aÅŸkımı dünyanın hiç duyulmamış bir bestesiyle ortaya çıkarabilmek…
AÅŸkımı daha farklı nasıl anlatırımları ve yepyeni yaratımlarla bitmek tükenmek bilmeyen bir sev'i sıcaklığında korkak tedirgin bir o kadar da cesur bir ÅŸekilde o eÅŸsiz, o yüce, o nadide kalbine yerleÅŸtirmek…
