21.08.2008
Filed under: Günü-Birlik
SoÄŸuk… bir yerlerden soÄŸuk bir hava geliyor. Ayaklarımın üzerinden geçip gidiyor. Dünyanın ÅŸekli deÄŸiÅŸiyor sanki, sonra. Işıklar vuruyor yüzüme, sahnedeyim! Dünya üzerinde ne kadar canlı varsa, gözlerini bana dikmiÅŸ. Alkışları yeri göÄŸü inletiyor. Nefes alıp verdikçe ciÄŸerlerimin yandığını hissediyorum.
Sıcak… evet evet! Çok sıcak! kavrulacağım burada! Etrafımdaki kuklalar, öyle alıştırmışlar ki kendilerini, kendilerinden baÅŸka her ÅŸey olmaya.
Sırtımda bir yük var, ne olduÄŸunu kestirmek güç. SöyleyeceÄŸim birkaç kelime var aslında, nasıl söyleyeceÄŸimi bilemiyorum. Aslında kelime deÄŸil onlar; hiçbir ÅŸey deÄŸiller! Bense o kadar alışmışım ki, boÅŸluklarla anlatmaya derdimi!
Dursam da dinlenemem artık. Kanatları koparılmış sinekler gibi, çırpınıyorum saatlerdir kendi kendime. Ah, bir haykırabilsem içimdekileri dünyaya! Ah, bir söyleyebilsem özlemimi sana!
Bembeyaz taÅŸlar topladım senin için, ucu bucağı görünmeyen sahillerden. Ne zaman vereceÄŸim, bilmiyorum. Bir sürü ‘keÅŸke’ler taşıyorum gencecik kalbimde. Dünya hiç bu kadar kırmızı görünmemiÅŸti gözüme.
Ah! Döner elbet her ÅŸey tersine. Bense, sırf ellerine dokunmak için uyduracağım bahaneleri düÅŸünüyorum günlerdir. Belki bir demet gül yeter… her ÅŸeyi boÅŸverdim, sen bir kerecik gül, yeter… korkum dünyadan deÄŸil, endiÅŸelenme sen asla.
DüÅŸün ki bir yıldız kaydı, o eÅŸsiz maviliÄŸinde, gecenin. Gözlerim izler onu, ta ki konana dek kalbine. Ä°ÅŸte ondan sonradır ki, bir fırtına patlak verir; yırtıp atar o kırmızı sessizliÄŸi. Benim gözlerim daÄŸlanırken, bu büyük hasretle; senin saçların dalgalanır, üÅŸür gibi olursun. Bir titreme alır belki, anlık…
Ben de kayıp gidiyorum o yıldız gibi. Bu kadar içmemeliydim, biliyorum…
Yorum yapın
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">