23.09.2008
Çarşamba Eylül 2008, 02:51
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Belki de masalı kendi haline bırakmalı…
Hep mutlu bir son ya da mutsuz bir başlangıç beklemeden, su gibi akışına bırakmalı…
Akmalı yaşam ellerinin arasından…
Bir yerde, ufacık bir ışıkta gördün mü gözlerini sen; zaten hatırlarsın seni ne çok sevdiğimi
Aslında gitmemiştir.Hep ordadır. Sadece perdeleri vardır ve inmiştir gözlerin, görmekte zorlanırsın…
Üzmüştür, kırmıştır belki de, ondan gözükmemeye çalışır.

* * *

Birini sevmenin en acı tarafı; onun senden gizlediklerini başkasından öğrendiğinde yaşanılan ne varsa kenara atıp en kötüsünü düşünmektir..

Artık zamanları saymıyorum, aşkımızı da eskitmiyorum satır aralarında. Ben sana yazmayı, ben seninle yazmayı, sana bakıp gülmeyi, sabahları seninle uyanmayı seviyorum…
Hayatın en dolu olması gereken anlarda, beni tekrar tekrar acıya gebe bırakma.
Bütün kağıtlardan gemi yapalım, içine aşkı atalım ve sana dair yazdığım ne varsa denize bırakalım…
Gözlerinde kendimi bıraktığım gibi..



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)