Adamın biri, halinden yakınır dururmuÅŸ: "Çalışıyorum, didiniyorum ancak geçinebiliyorum. Üstelik yalnızım, kimim kimsem yok…" Böyle mutsuz mutsuz sızlanıp dururken, bir karar vermiÅŸ. Yollara düÅŸüp bir melek bulacak, halini anlatıp ondan bu haksızlığı düzeltmesini isteyecekmiÅŸ.

Yola koyulmuÅŸ. DaÄŸda bir kurda rastlamış. Ayakta zor durabilen, bir deri bir kemik kalmış kurt, adama yaklaÅŸmış, nereye gittiÄŸini sormuÅŸ. Adam derdini anlatmış, "Bir melek arıyorum. Onu bulup bana yapılan haksızlığı düzeltmesini isteyeceÄŸim…" Bunun üzerine kurt, "Bana da bir iyilik yapar mısın" demiÅŸ, "ben de gece gündüz dolaşıyorum, bir lokma yemek zor buluyorum. O meleÄŸe benden söz et, böyle açlıktan öleyazmış kurt da olur muymuÅŸ diye sor…"

Adam yola koyulmuÅŸ. Çok geçmeden karşısına güzel bir kız çıkmış. Kız da ona nereye gittiÄŸini sormuÅŸ. Melek hikâyesini dinledikten sonra adamın ellerine sarılmış:

"Yalvarırım o meleÄŸe benim durumumu da anlat. Gencim, güzelim, zenginim, her ÅŸeyim var ama çok mutsuzum. MutluluÄŸa ulaÅŸabilmek için ne yapmam lazım, ne olur o meleÄŸe sor…"

Adam, melekle konuÅŸacağına söz vermiÅŸ ve yola devam etmiÅŸ. YorulduÄŸunda dinlenmek için bir aÄŸacın altına uzanmış. Çevre yemyeÅŸilmiÅŸ ama bu aÄŸacın neredeyse bir tek yaprağı bile yokmuÅŸ. Tabii aÄŸaç, durumuna çok üzülüyormuÅŸ. Dert yanmaya baÅŸlamış:

"O meleÄŸi bulduÄŸunda benden de bahseder misin. Bak, nasıl da bereketli bir toprak üzerindeyim. Bütün aÄŸaçlar yapraÄŸa, meyveye boÄŸulmuÅŸ. Benimse hiçbir ÅŸeyim yok. DiÄŸerleri gibi olmak için ne yapmalıyım, meleÄŸe sorar mısın?"

Adam, aÄŸaca da "peki" demiÅŸ ve yoluna devam etmiÅŸ…

Nihayet, meleÄŸi bulmaktan umudunu kesmiÅŸ, vazgeçmek üzereyken melek karşısına çıkıvermiÅŸ…

Adam derdini anlarmış, melek adamı dinlemiÅŸ ve "tamam, tamam!" demiÅŸ. "Zengin ve mutlu olabilmen için sana bir ÅŸans veriyorum. Åžimdi geldiÄŸin yoldan git, evine dön."

MeleÄŸin bu sözleri üzerine rahatlayan adam kurdun, kızın ve aÄŸacın ricalarını hatırlamış ve meleÄŸe onları da anlatmış. Melek onlar için de birÅŸeyler söylemiÅŸ. Adam bunları da bir güzel dinlemiÅŸ ve dönüÅŸ yoluna koyulmuÅŸ.

AÄŸacın yanına geldiÄŸinde meleÄŸin söylediklerini aktarmış:

"Köklerinin tam yanında gömülü altın dolu bir sandık varmış. Bu yüzden beslenemiyormuÅŸsun. BeslenemediÄŸin için yaprağın ve meyven yokmuÅŸ. Sandık çıkarılırsa senin de meyven ve yaprağın olacak."

"YaÅŸasın!" DemiÅŸ aÄŸaç: "Çabuk orasını kaz ve o sandığı çıkar!"

"Hayır" demiÅŸ adam, "Melek bana kendi ÅŸansımı verdi. Evime dönmem lazım…" Ve yoluna devam etmiÅŸ. Genç kız bıraktığı yerde onu beklemekteymiÅŸ. Adamı görünce koÅŸmuÅŸ ve "Melek ne dedi?" diye sormuÅŸ. "Sevinçlerini ve acılarını paylaÅŸabileceÄŸin birini bulup da evlenirsen bütün dertlerin hallolacak, mutlu olacaksın" demiÅŸ adam. O zaman kız, "Hadi seninle evlenelim, mutlu olmaya çalışalım!" diye atılmış. Adam, "hayır," demiÅŸ. "Buna zamanım yok. Melek benim ÅŸansımı verdi, bir an önce eve gitmeliyim. Sen de kendine baÅŸka bir koca bul artık…"

Çok geçmeden o bir deri bir kemik kurt çıkmış karşısına. Kendi ÅŸansını bulmak için evine gittiÄŸini, acelesi olduÄŸunu söylemiÅŸ. "Peki ya ben!" DemiÅŸ kurt, "Benim için ne dedi? Onu söyle ve git!" "Senin için söylediÄŸini ben anlamadım" demiÅŸ adam; "melek dedi ki, o kurt, yiyecek bir aptal bulamazsa aç susuz dolaÅŸmaya mahkûmdur."

Kurt, "ben çok iyi anladım" demiÅŸ ve aptalı yemiÅŸ.