Ben Daha Büyümedim…
Filed under: Günü-Birlik
Ben büyüdüm de bir yanım
Hep geride kaldı sarı yüzlü koca gözlü
Takmayan dünyayı…
Hala nerde bir erik aÄŸacı görsem
Çıkıp üzerine doldurmak geçer içimden ceplerimi
Altı çizgili kalemlerle anlatılacak hayallerim var hala…
Bir atım varmış atlayıp üstüne koÅŸarmışım
Dörtnala elimle beslermiÅŸim onu
Benim onu sevdiÄŸim gibi o da beni severmiÅŸ
Yine yürürmüÅŸüm yorulmayı bilmeden
Arkadaşlarım olurmuş kan kardeş
Ölene kadar ayrılmazmışız
Ne gelse başıma bitiverilermiÅŸ hemen yanımda…
Yine korkuyorum hava karırınca
İçimde ürpertiyle giriyorum odaya
Evin yokmu sözünün bekler gibi
Sigarayı yine saklı içiyorum babamdan
Kokusuna aldırmıyorum da
Eve girdiÄŸimde sigara mı içiyorsun
DiyiverecekmiÅŸ gibi geliyor…
İçim ürperiyor
Sevmiyorum yalnızlığı sanırım
Nefesim kesiliyor her yalnız kalışımda
Kalemim olmuyor yine sınavlarda
Silgim ise bir ısırık ödünç alınan küçük bir parça
Yine aşık oluyorum beni bilmeyen birine
Haberi olmadan seviyorum onu…
SevdiÄŸim en içli ÅŸarkılılar hala
Dün yine yapayalnız
Yürüdüm sokaklarda
Hala beni alıp götüyor o yerlere…
Sokaklarda duruyorum yine
Sek sek oynayan çocukarın yanında
Bakıp etrafıma atlıyorum çizgilerin üstünden
Yine dokuz kat alıyorum gizli gizli marketten
Muzlu ve fındıklı
Ama en çok fındıklıyı seviyorum ve saklanıp yiyorum
Limonusu fındıklısı hepsi ayrı tat veriyor bana
Eti cini hala çok seviyorum
Beyaz gazosu tek hamlede içiyorum hala
Her boğazımım yakışında gazozun asidi
Hala gülümsüyorum…
Ekmekle üçgen peynir hala en güzel yemek geliyor bana
Hala Dörtyol fırınında ekmek alıp yiyorum
Hele o limonata simitle
Çorbayı hala çok seviyorum aÄŸzım yansa bile
Ve kaynayabildiği kadar sıcak seviyorum
Hala geceyi seviyorum
Ben hala büyümedim
Bir yanım hala çocuk kaldı
Yine ÅŸiirler yazıyorum kağıt parçalarına
Elyazısı ile Ve kaybediyorum…
Yine hiçbir malımın kıymeti yok çocukluÄŸumdaki gibi
Umrumda da deÄŸil para
Yeter ki gülsün yüzler
Yine son parama kadar harcıyorum
Ve beÅŸ parasız kalıyorum hayatta…
Bazen ekmek alacak param olmuyor
Yine de daha çok seviyorum o zaman yaÅŸamayı
Yine çok param olduÄŸunda huzursuzlaşıyorum
Hala sıfır noktasında seviyorum yaşamayı
Bitmek için elimden geleni yapıyorum
Tam bitince yeniden canlanmak hoÅŸuma gidiyor…
Çocukken nasılsam aynen öyle
Küçük daÄŸları ben yaratmışım
Her ÅŸeyi halledermiÅŸim
Ölümün dışında herÅŸeyin çaresi varmış yine
Ve yine ben varsam her şey varmış
Ben yoksam hiçbir ÅŸey yok…
Sesim hala yüksek
Bağırarak konuşuyorum hala
Ve cümlelerin hala ayrıntılı
Ve nefes almadan sıralıyorum hala kelimeleri…
Ne zaman bir tren görsem geçerken
Yine bocuk para koyuyorum rayların altına
Ve ezilmiş paranın sıcaklığını hissedince ellerimde
Hala mutlu oluyorum…
Åžimdi dokuz kat ellerimde
Hem de fındıklı
Eti cinim de var, hem de beÅŸ tane
Geceyi de gözlerinden içiyorum sessizce…
Ne mutlu bana!
Yorum yapın
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">