Ben Daha Büyümedim…
Cumartesi Eylül 2008, 04:00
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Ben büyüdüm de bir yanım
Hep geride kaldı sarı yüzlü koca gözlü
Takmayan dünyayı…

Hala nerde bir erik ağacı görsem
Çıkıp üzerine doldurmak geçer içimden ceplerimi
Altı çizgili kalemlerle anlatılacak hayallerim var hala…


Bir atım varmış atlayıp üstüne koşarmışım
Dörtnala elimle beslermişim onu
Benim onu sevdiğim gibi o da beni severmiş
Yine yürürmüşüm  yorulmayı bilmeden
Arkadaşlarım olurmuş kan kardeş
Ölene kadar ayrılmazmışız
Ne gelse başıma bitiverilermiş hemen yanımda…

Yine korkuyorum hava karırınca
İçimde ürpertiyle giriyorum odaya
Evin yokmu sözünün bekler gibi
Sigarayı yine saklı içiyorum babamdan
Kokusuna aldırmıyorum da
Eve girdiğimde sigara mı içiyorsun
Diyiverecekmiş gibi geliyor…

İçim ürperiyor
Sevmiyorum yalnızlığı sanırım
Nefesim kesiliyor her yalnız kalışımda
Kalemim olmuyor yine sınavlarda
Silgim ise bir ısırık ödünç alınan küçük bir parça
Yine aşık oluyorum beni bilmeyen birine
Haberi olmadan seviyorum onu…

Sevdiğim en içli şarkılılar hala
Dün yine yapayalnız
Yürüdüm sokaklarda
Hala beni alıp götüyor o yerlere…

Sokaklarda duruyorum yine
Sek sek oynayan çocukarın yanında
Bakıp etrafıma atlıyorum çizgilerin üstünden
Yine dokuz kat alıyorum gizli gizli marketten
Muzlu ve fındıklı
Ama en çok fındıklıyı seviyorum ve saklanıp yiyorum
Limonusu fındıklısı hepsi ayrı tat  veriyor bana

Eti cini hala çok seviyorum
Beyaz gazosu tek hamlede içiyorum hala
Her boğazımım yakışında gazozun asidi
Hala gülümsüyorum…

Ekmekle üçgen peynir hala en güzel yemek geliyor bana
Hala Dörtyol fırınında ekmek alıp yiyorum
Hele o limonata simitle
Çorbayı hala çok seviyorum ağzım yansa bile
Ve kaynayabildiği kadar sıcak seviyorum

Hala geceyi seviyorum
Ben hala büyümedim
Bir yanım hala çocuk kaldı
Yine şiirler yazıyorum kağıt parçalarına
Elyazısı ile Ve kaybediyorum…

Yine hiçbir malımın kıymeti yok çocukluğumdaki gibi
Umrumda da değil para
Yeter ki gülsün yüzler
Yine son parama kadar harcıyorum
Ve beş parasız kalıyorum hayatta…

Bazen ekmek alacak param olmuyor
Yine de daha çok seviyorum o zaman yaşamayı
Yine çok param olduğunda huzursuzlaşıyorum
Hala sıfır noktasında seviyorum yaşamayı
Bitmek için elimden geleni yapıyorum
Tam bitince yeniden canlanmak hoşuma gidiyor…

Çocukken nasılsam aynen öyle
Küçük dağları ben yaratmışım
Her şeyi halledermişim
Ölümün dışında herşeyin çaresi varmış yine
Ve yine ben varsam her şey varmış
Ben yoksam hiçbir şey yok…


Sesim hala yüksek
Bağırarak konuşuyorum hala
Ve cümlelerin hala ayrıntılı
Ve nefes almadan sıralıyorum hala kelimeleri…

Ne zaman bir tren görsem geçerken
Yine bocuk para koyuyorum rayların altına
Ve ezilmiş paranın sıcaklığını hissedince ellerimde
Hala mutlu oluyorum…

Şimdi dokuz kat ellerimde
Hem de fındıklı
Eti cinim de var, hem de beş tane
Geceyi de gözlerinden içiyorum sessizce…

Ne mutlu bana!



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)