Bir çiftçi, yerde bulduÄŸu bir kartal yumurtasını, tavuk yumurtası sanarak çiftliÄŸe götürmüÅŸ. Kuluçkaya yatan tavuÄŸun altına koymuÅŸ. Kartal yavrusu da kendisini tavuk sanarak yumurtadan çıkmış. Tavukların ve civcivlerin davranışlarını taklit ederek kanat çırpmış, eÅŸinmiÅŸ, darı taneleri ve solucanları yemiÅŸ. Kendisinin bir tavuk olmadığını düÅŸünmek aklına gelmemiÅŸ.

Bir gün küçük kartal, gökyüzünde uçan kocaman bir kuÅŸ görmüÅŸ. Bu olaÄŸanüstü yaratığa hayranlıkla bakmış. En yakınındaki tavuÄŸa bu kuÅŸun ne olduÄŸunu sormuÅŸ. Ona kartal derler, yanıtını almış. Ben de kartal olmak istiyorum, demiÅŸ küçük kartal. Saçmalama, demiÅŸ tavuk ve devam etmiÅŸ: “Haddini bil ! Sen asla kartal olamazsın. Sen bir tavuksun, bunu kabul et.” küçük kartal, boynunu eÄŸerek toprağı eÅŸelemiÅŸ. “Galiba haklısın” demiÅŸ.,

Küçük kartal, yaÅŸamı boyunca tavukların arasında yaÅŸamış, gökyüzünde özgürce dolaÅŸabileceÄŸini bilmeden…