Yeterince cesaretiniz yoksa ya da henüz ışınlanma bulunmadıysa ya da büyücü arkadaşınız size geçit kapısı açmıyorsa, uzaktaki sevgilinize en yakın hissediceÄŸiniz yer ufukta güneÅŸin batışını izleyebileceÄŸiniz geniÅŸ yeÅŸillik bir alandır.Elinizi uzattığınızda dokunduÄŸunuz ÅŸey güneÅŸ deÄŸil uzaktaki sevgiliniz, odanızdaki meleÄŸinizdir. Her akÅŸam güneÅŸ batımına yakın tekrar yola koyulursunuz fakat ayaklarınız sizi yeÅŸilin bittiÄŸi yere kadar götürebilir. EÄŸer bir gün derin bir nefes alıp cesaretlenebilirseniz ve gözünüz baÅŸka birÅŸey görmeyecek kadar azıcık delirirseniz, evinizin yakınındaki çayırdaki çiçeklere güneÅŸin yanından bakabilirsiniz, onun sıcaklığıyla…
   Yaşıma aldanmayın tek kanallı devri yaÅŸadım-siyah beyaz diÄŸer kanal sayılmazsa-. Kırık bir anten, eski bir televizyon… Haberlerden sonra baÅŸlayan buz pateni yarışması ÅŸans mı, kader mi? Müzik eÅŸliÄŸinde birbirine sarılmış eÅŸler, buzdan bir pist ve suratsız juri. GüneÅŸin battığı yerde ise  ayrılmayacakmışcasına sarılmış iki sevgili, sıcacık bir yatak, juri ise ilahi…
   HerÅŸeyin bir sonu vardır elbet. GüneÅŸ doÄŸmuyor artık burdaki çayırın üstüne…
   Karanlık, soÄŸuk, çekilmez…
   Ä°ÅŸ makinaları doluÅŸmuÅŸ içine, yokedercesine kazıyorlar…

Güzel bi söz: Tüm güllerim soldu, sana açmadığım taraf olmadı asla… Dinleyelim…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.