Çayır…
Çarşamba Nisan 2009, 04:34
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

   Yeterince cesaretiniz yoksa ya da henüz ışınlanma bulunmadıysa ya da büyücü arkadaşınız size geçit kapısı açmıyorsa, uzaktaki sevgilinize en yakın hissediceğiniz yer ufukta güneşin batışını izleyebileceğiniz geniş yeşillik bir alandır.Elinizi uzattığınızda dokunduğunuz şey güneş değil uzaktaki sevgiliniz, odanızdaki meleğinizdir. Her akşam güneş batımına yakın tekrar yola koyulursunuz fakat ayaklarınız sizi yeşilin bittiği yere kadar götürebilir. Eğer bir gün derin bir nefes alıp cesaretlenebilirseniz ve gözünüz başka birşey görmeyecek kadar azıcık delirirseniz, evinizin yakınındaki çayırdaki çiçeklere güneşin yanından bakabilirsiniz, onun sıcaklığıyla…
   Yaşıma aldanmayın tek kanallı devri yaşadım-siyah beyaz diğer kanal sayılmazsa-. Kırık bir anten, eski bir televizyon… Haberlerden sonra başlayan buz pateni yarışması şans mı, kader mi? Müzik eşliğinde birbirine sarılmış eşler, buzdan bir pist ve suratsız juri. Güneşin battığı yerde ise  ayrılmayacakmışcasına sarılmış iki sevgili, sıcacık bir yatak, juri ise ilahi…
   Herşeyin bir sonu vardır elbet. Güneş doğmuyor artık burdaki çayırın üstüne…
   Karanlık, soğuk, çekilmez…
   İş makinaları doluşmuş içine, yokedercesine kazıyorlar…

Güzel bi söz: Tüm güllerim soldu, sana açmadığım taraf olmadı asla… Dinleyelim…

[audio:http://boxstr.com/files/download/5136831_ieeji/Giden%20G%C3%BCnlerim%20Oldu.mp3]

 



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)