Hapis
Filed under: Günü-Birlik
Kendi içimde hapismiÅŸim gibi,
Ne zaman çıkacağım bilmiyorum..
Kendimi içime gizleyerek insanların beni anlamasını bekleyemem,
Hata yapıyorum biliyorum…
Gözlerimi kaçırıyorum, bakmıyorum ve göstermiyorum…
Yansıyanları almıyorum ve yansıtmıyorum…
Uzun zamndır birinin gözlerine derin derin bakmıyorum fark ettim de…
Ne var sanki içimde, kimselerin görmesini istediÄŸim bir hazine mi…
DüÅŸünüyorum da, insan içinde kaldıkça dışarıya yabancılaşıyor…
Ä°çeride kaldıkça, içeriye daha da mahkum oluyorsun…
Yıllarca hapiste kalmış bir insanın dışarıya özgürlüÄŸe adım atmaktan korkması gibi…
Kim tutup çıkaracak beni içimden…
Bir başkası mı, yoksa ben mi?
Bir ÅŸeyler eksik mi?
Yoksa ben mi boÅŸ tarafına bakıyorum bardakların…
Åžükürlerim dolup taşıyor orası apayrı da…
Ä°ÅŸte…
Herkesin vardır duvarları deÄŸil mi? Olması gerekir…
Orası öyle de benimkiler tuÄŸla deÄŸil saf beton sanki, hiç ışık sızdırmıyor…
Yazdıkları gerçekten düÅŸündükleri midir insanın?
Yorum yapın
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">