Hayattan Ne Öğrendim… ( Can Dündar )
Kategori: Günü-Birlik
Ağır bir ÖSS sorusu gibiydi Esquire dergisininki… “Hayattan ne öÄŸrendiniz?”
Verilen süre içinde aklıma gelenleri aÅŸağıda yazdım.
Yanlışların doÄŸruları götürmeyeceÄŸini umuyorum:
* * *
Sonsuz bir karanlığın içinden doÄŸdum. Işığı gördüm, korktum. AÄŸladım.
Zamanla ışıkta yaÅŸamayı öÄŸrendim. Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uÄŸurladım sevdiklerimi…
Ağladım.
* * *
YaÅŸamayı öÄŸrendim.
DoÄŸumun, hayatın bitmeye baÅŸladığı an olduÄŸunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
Zamanı öÄŸrendim.
Yarıştım onunla…
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öÄŸrendim…
* * *
İnsanı öÄŸrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduÄŸunu…
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
Sevmeyi öÄŸrendim.
Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduÄŸunu, sevginin güvenin saÄŸlam zemini üzerine kurulduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
İnsan tenini öÄŸrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduÄŸunu…
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
Evreni öÄŸrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öÄŸrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiÄŸini öÄŸrendim.
* * *
EkmeÄŸi öÄŸrendim.
Sonra barış için ekmeÄŸin bolca üretilmesi gerektiÄŸini…
Sonra da ekmeÄŸi hakça üleÅŸmenin, bolca üretmek kadar önemli olduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
Okumayı öÄŸrendim.
Kendime yazıyı öÄŸrettim sonra…
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öÄŸretti bana…
* * *
Gitmeyi öÄŸrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi…
Daha da sonra kendime raÄŸmen gitmeyi…
* * *
Dünyaya tek başına meydan okumayı öÄŸrendim genç yaÅŸta…
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiÄŸi fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüÅŸün kalabalıklara karşı olması gerektiÄŸine aydım.
* * *
DüÅŸünmeyi öÄŸrendim.
Sonra kalıplar içinde düÅŸünmeyi öÄŸrendim.
Sonra saÄŸlıklı düÅŸünmenin kalıpları yıkarak düÅŸünmek olduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
Namusun önemini öÄŸrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduÄŸunu; gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduÄŸunu öÄŸrendim.
* * *
GerçeÄŸi öÄŸrendim bir gün…
Ve gerçeÄŸin acı olduÄŸunu…
Sonra dozunda acının, yemeÄŸe olduÄŸu kadar hayata da lezzet kattığını öÄŸrendim.
* * *
Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öÄŸrendim.
CAN DÜNDAR
Yorum yapın
Bağlantılar ve paragraflar otomatik olarak ayrılır, e-posta adresleri hiçbir zaman gösterilmezler, izin verilen HTML kodları:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">