İntiharlar yalnız olur…
Cuma Aralık 2010, 22:19
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Tertemizken… Gürül gürül yağan yağmurlarda bir sokağın lambası altında titrerken karşıdan gelen bir arabanın farıyla yolumu bulmuş gibiyim şimdilerde…
Bazı mahallelinin belediyeye şikayet etmesiyle annesinden koparılmış köpek yavruları gibiyim. Bembeyaz, tertemiz ama dondurucu kar altında çöp tenekelerinin arasına büzülmüş kedi yavruları gibi…
    Bütün dert, sıkıntılarını içmek için bahane eden bir sarhoşun mahalleyi inleten naraları gibiyim… Rahatsızlığım…
    Ölmek hiç aklıma gelmezken, Bir deprem artçısında sokağa dökülenlerden olmamayı yeğleyenlerdenim…

* * *


    Aklım bütünüyle olumsuzluk üzerine kuruluyor bu sıralar.
    Dün gece normal hayatımda hiçbir zaman çıkmaya cesaret bile edemeyeceğim bir yerden kendimi boşluğa bıraktım mesela…
    Ondan önceki gün seninle uyuduğumuz yerde elimde bir kutu karışık renklerde ilaçlarla yarı baygın haldeydim…
    Bir hafta oldu olmadı Hani o eşyalarımdan hiçbir zaman oturma imkanı bulamadığımız sandalyem var ya, işte ben onun üzerindeydim. Ellerimde kalın bir urgan ip…
    Ya geçen ay! En son yine senin temizlediğin halının üzerine doğru süzülen kanları görmeliydin. Bileklerim de yüreğim gibi olmuştu…

Ölmek sandığımdan daha zor! Her taktik bedeni öldürüyor bana başka şeyler lazım ???



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)