Papatya…
Pazar Kasım 2008, 02:46
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Bu gece sessizlik çöktü yine üzerime. Bir hüzün kapladı yüreğimi. Gecenin bu geç vaktinde, anlamsız şeylerle sohbet eder buldum yine kendimi. Yalnızlığımı paylaştığım duvarlar, sanki hergün başka bir farklılık bulduğum odam, neşesini hiçbir zaman kaybetmeyen o eşsiz fotoğraflarımız…
       Gündüzleri kalabalıklar içinde dolaşıp da geceleri ceza çeken tutsaklar gibi, yine aynı dört duvar arasında saatleri kovalıyorum. Uykum kaçtı yine.
       Yoklukla varlık arasındaki çizgiyi düşünürken, nedensiz kayıpların aslında bir ceza mı olduğunu sorguluyorum kendi kendime. Seni düşünüyorum bu gece yine…
       Yaşanan güzelliklerin tekrar tekrar hatırlanması acıdan başka birşey getirmese de yine de seni anımsadım bu gece. Gidişim mi daha zordu, yoksa ardından geçen zamana alışmak mı bilemedim.
Yalnızlığın ebediymişcesine üzerime çöktüğünü hissediyorum yine…



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)