Yüzüme vuruyorum…
Çarşamba Kasım 2010, 22:54
Filed under: Günü-Birlik

Share Button

Yine yine ve yine kızıyorum benliğime… Konuşma, görüşme, ilgilenme insanlarla diye. Seni yine üzecekler seni yine kandıracaklar diye yüzüme vuruyorum…

Yeni bir başlangıç gibi, yeniden doğar gibi güvenmeye başlıyor ve hayatımdaki gerçekleri, tecrubelerimi hiçe sayarak devam ediyorum. Sonunda da her defasında yanılmayarak, kime inanırsam inanayım değişmeyecek, kime güvenirsem duygularım yer değiştirmeyecek ve gidenlerin asla geri dönmeyeceği fikrimde birleşip yüzüme vuruyorum…

Hayır bir daha asla  olmayacak, kırmayacak ve kandırmayacak insanlar beni diye başlıyorum ama nafile. Yine başlıyorlar en taze yanımdan, acımadan, utanmadan ve korkmadan…

Benim hayatta en çok korktuğum şey insanlardır. Dün de bunu söylüyordum, bugünde söylüyorum ve yarında bu aynı olacak bir kez daha emin oldum. Bir kristal gibi kalbim ama her bakışta tuz ile buz misali. Hissettirmiyorum ama büyük acılar yaşıyorum…

Kimse bilmez, anlatsam da anlamaz beni. Zaten benim gibilerde yalnız olup yalnız ölüyor sanırım. Benim gibiler saf saftirik son noktayı koymaktan acizmi aciz!

Evet yüzüme vuruyorum. Çünkü ben herşeyi hakediyorum!



Yorum yapılmamış



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)